از ريشه شيرين بيان شيره ای استخراج می کنند که به مصارف دارويی ، غذايی و غيره می رسد و به عصاره شيرين بيان معروف است.

امروزه مصارف دارويی – صنعتی شيرين بيان به حدی گسترش يافته است که کمتر گياهی را با چنين تنوعی از کاربردها می توان نام برد.تنوع مواد شيميايی موجود در شيرين بيان و ناياب بودن مواد شيميايی سنتزی جايگزين، اهميت و ارزش شيرين بيان را بيش از پيش افزايش داده است.

موارد مصرف شيرين بيان به چهار دسته کلی تقسيم می شود:

1. طب سنتی: به عنوان ضد سرفه و سرماخوردگی، رفع کننده سينه درد ، مقوی اعصاب، برطرف کننده تنگی نفس، التيام دهنده زخمها، تب بر و خوش بوکننده دهان، تقويت کننده صدا و ...

2. دارو سازی: شيرين بيان در داروسازی بصورت پودر ،عصاره نرم، عصاره مايع و يا به صورت مشتقات آن مصرف می شود.

3. صنايع غذايی: به عنوان شيرين کننده قوی( استفاده از نمک آمونيوم تری ترپنوئيد) مثلا در تهيه کاکائو، به عنوان طعم دهنده در آبنبات، شکلات و کارامل و نوشابه ها(الکلی و غير الکلی) ، به عنوان نگهدارنده و آنتی اکسيدان...

4. صنايع: به عنوان معطر کننده سيگار و توتون پيپ ، عامل ضد اشتعال در کف آتش نشانی ، به عنوان رنگ دهنده در قاليهای پشمی ، کف کننده در خمير دندان و دهان شويه ها و ...