از قرن نوزدهم کوشش های زيادی به منظور استخراج مواد موثره گياهان دارويی آغاز گرديد و در اين زمينه بررسی های به سوی مسير های علمی جديد تری تغيير جهت يافت .

به لحاظ پيشرفت های روز افزون در علوم مختلف به ويژه علم شيمی و دارو سازی اولين استخراج مواد خالص شيميايی به منظور استفاده های دارويی انجام پذيرفت و بطور قابل توجهی در امر معالجه بيماران اعجاز کرد.

اعم دلايلی که سبب شد تا گياهان دارويی در مرکز توجه محققين قرار گيرند بطور خلاصه عبارتند از:

• عوارض جانبی و اثرات سوء ناشی از داروهای شيميايی

• ساخت برخی از مواد فعال بيولوژيک در صنايع دارو سازی صرفا از طريق منابع طبيعی

• استفاده روزافزون از مواد موثره موجود در گياهان (نظير اسانسها)

• استفاده از مواد موثره گياهان دارويی در صنايع غذايی (کنسرو، نوشابه سازی، شيرينی سازی)به منظور افزايش کيفيت در طعم ، مزه، بو و رنگ

استفاده از گياهان دارويی در جهان به شدت در حال افزايش است و با توجه به اينکه کشور ايران نيز يکی از مراکز مهم توليد اينگونه گياهان می باشد، خواهد توانست تا حدودی پاسخگوی اين تقاضای روزافزون باشد.

از جمله گياهان دارويی می توان به شيرين بيان، بنه و گون اشاره نمود که عصاره وشيره آنها بصورت عصاره شيرين بيان ، شيره بنه(سقز) و کتيرا (صمغ حاصل از گون ) مورد استفاده های گوناگون قرار می گيرد.